Obróbka zdjęć, nadając im odpowiedniego wydźwięku lub edytując ich elementy, aby dostosować całość do koncepcji autora, jest dziś niezwykle popularną praktyką. Co prawda wiele osób zajmujących się fotografią jedynie amatorsko lubi naturalność efektów swojej pracy, istnieje jednak spore grono zwolenników programów graficznych, które z bardzo średniego zdjęcia potrafią zrobić całkiem atrakcyjny kadr.
Zabawa kolorami, ostrością oraz całą gamą opcji nasycenia poszczególnych barw jest przy możliwościach aparatów cyfrowych dość naturalnym krokiem w kierunku tworzenia bardziej dopracowanych ujęć. Jak w tym świecie odnajdują się jednak tzw. style obrazu? Czy ich użycie jest ułatwieniem dla fotografa? Jak można je wykorzystać? O tym poniżej.
Styl obrazu – co to takiego?
Zabawa opcjami aparatu wiąże się ze zmianom detali lub całości kadru otrzymanych ujęć. Manipulując balansem bieli, nasyceniem kolorów, ostrością oraz parametrami migawki można fotografując kilkakrotnie dokładnie taki sam obiekt otrzymać dwa bardzo odmienne zdjęcia. Wszystko to wymaga czasu i wiedzy na temat skutków naszych działań, jednak korzystając ze stylów obrazu można komfortowo zapomnieć o tym temacie, gdyż aparat sam dostosowuje te opcje do wybranej kategorii fotografii. Odbywać to się może przy pomocy specjalnego „pokrętła” na którym zostały zaznaczone poszczególne style lub z poziomu menu aparatu. Inną ich nazwą są np. „ustawienia przetwarzania obrazu” lub „style twórcze”.
Najpopularniejsze style obrazu i ich efekty
Rozważając posłużenie się stylem obrazu warto znać przynajmniej podstawowe efekty jego działania. Chociaż nazwy dość precyzyjnie mówią nam, kiedy najlepiej użyć danej opcji ustawień, to naginając odrobinę te wytyczne oraz mając w głowie parametry i końcowy efekt ich zastosowania, można stworzyć naprawdę wyjątkowe kompozycje. Do najpopularniejszych ze stylów zawartych w temacie tego artykułu należą między innymi:
– Żywe kolory/Nasycenie barw (ograniczają szarość i podkreślają kontrast, jaki w rzeczywistości występuje pomiędzy różnymi barwami fotografowanych obiektów),
– Krajobraz (wzmacnia i podkreśla naturalną paletę kolorów na zdjęciu; błękity i odcienie zieleni – użycie go do fotografowania mniejszych elementów znacznie podnosi ich naturalny kontrast),
– Portret (obniżona ostrość, która pozwala na tzw. upiększenie twarzy, czyli nadanie jej skóry większej gładkości i naturalnego koloru),
– Monochromatyczny (stosowane dla efektu artystycznego, podnoszą kontrast pomiędzy elementami przedstawionymi w odcieniach szarości na biało czarnych zdjęciach oraz wyostrzają ich kontury),
– Nocny (zwiększenie czułości i długości otwarcia przesłony, by fotografia była jaśniejsza i wyraźniejsza – wymaga dobrej stabilizacji, gdyż bez niej uzyskamy efekt rozmycia),
– Makro (styl obrazu bawiący się ostrością elementu centralnego i rozmywający jego tło dla uzyskania efektu artystycznego – można je robić z bardzo bliskiej odległości).
Jak je wykorzystać?
Opcją, z której najczęściej korzystamy jest na pewno Standard, który równoważy wszelkie ustawienia kolorów oraz ostrości i kontrastu. Zdjęcia wykonane w tym trybie są więc poprawne, ale często brak im naturalności, którą fotograf dostrzega gołym okiem planując kadr. Tak też się dzieje, gdy oświetlenie nie jest wystarczające, co doskonale wie każdy, kto próbował uchwycić gwiaździste niebo. Stosując style obrazu można natomiast urealnić kadr oraz sprawić, iż będzie stwarzał wrażenie żywego i przepełnionego emocjami towarzyszącymi danej chwili i to bez obróbki w programie graficznym. Zachęca się też do eksperymentowania z ich użyciem, gdyż efekt artystyczny, który można osiągnąć dzięki tego typu praktykom, często potrafi bardzo pozytywnie zaskoczyć i uatrakcyjnić kadr. Nie ważne zatem, czy chodzi o zdjęcia z wakacji czy sesję zdjęciową w studio lub plenerze – klimat jaki nadają ujęciom style obrazu doceniany jest zarówno przez profesjonalistów, jak i amatorów fotografii, którzy pragną pracować nad jakością efektów swojej pracy.
Za warstwę merytoryczną artykułu odpowiada redakcja RafalRusek.pl .